Dingen leren waar je wat aan hebt
donderdag, april 22, 2010 at 09:10PM | 3 Comments Nog iets anders om je over te verbazen: onderwijs. In een wereld waarin de landsgrenzen vervagen biedt de natuurlijke beheersing van de Engelse taal legio voordelen. Kinderen tot 12 jaar pikken taal op een heel natuurlijke wijze op. Door de verandering in het brein, kun je na je twaalfde jaar niet meer op de automatische piloot een tweede taal leren. Het zou toch meer dan logisch zijn als Engels integraal in het lessysteem van iedere basisschool wordt opgenomen?
Als de nieuwe generatie het Engels perfect weet te beheersen, levert dat meer springplank op naar een toenemende internationale samenleving. Maar nee, mijn oudste kind van negen jaar stampt momenteel de tafel van 18 in zijn kleine koppie. Het systeem (hoe getallen werken) wordt 'm niet geleerd. Hij hoeft het alleen maar te onthouden. Als hij zou worden ingeleerd op de dynamiek van getalletjes, zou hij voor zijn twaalfde - zonder rekenen - weten wat de uitkomst van 58 maal 267 is, om maar eens een voorbeeld te geven. Daar heb je wat aan!
Minstens zo gek is het dat verkopen geen verplicht vak is op het voortgezet onderwijs. In plaats daarvan gaan we met een tweede taal beginnen, precies op het moment dat de 'kritische' periode van spelenderwijs een andere taal leren, voorbij is. Ik kan zo vier tot zes vakken op het voortgezet onderwijs verzinnen, die in de categorie zonde-van-de-tijd horen. Er zijn dingen die je beter niet kunt weten.
En wat denk je van innovatie, creativiteit en ondernemerschap als verplichte vakken op het voortgezet onderwijs? Als we even stilstaan bij de elementen voor succes, beloof ik je dat je het met me eens bent als ik zeg dat je in de grote mensenmaatschappij grotere stappen maakt als je bent ingeleid in de basics van innovatie, creativiteit en ondernemerschap dan dat je de school verlaat met tienen voor natuurkunde, scheikunde, geschiedenis, aardijkskunde en biologie.
Koop- en verkoopkunde is al vroeg een item. Mijn kinderen proberen me regelmatig al iets te verkopen. Waarom ze iets wél mogen, bijvoorbeeld. Als ik ze uitleg dat een uitzondering op een besluit voor mij moet werken (en niet voor hunzelf), zie ik ze direct schakelen. Bij de volgende impopulaire "nee" gaan ze tegenwoordig samen in dicussie hoe ze me 'over kunnen halen', of: wat voor mij een reden zou kunnen zijn om tot "ja" over te gaan.
En wat denk je van de jaarlijkse koninginnemarkt, waarop ze hun afgedankte speelgoed zonder scrupules voor veel te weinig geld aanbieden aan andere kinderen, die er de volgende 30 april gewoonweg winst op staan te maken. Dat verhaal kan ik ze dan wel weer bijbrengen, maar niet iedere papa is een verkoper.
Een vroege bewustwording van het sales- (& marketing)vak maakt betere ondernemers, die - als ze ook nog eens vloeiend Engels spreken - mee kunnen doen op de wereldmarkt. Meer dan nu, toch. Als we onze kenniseconomie een push willen geven, zullen we daar in een vroeg stadium relevante inhoud voor aan moeten bieden. Anders blijven we een klein land, dat ooit eens de wereldzeeëen heeft bevaren. Dat is alleen al zo vreselijk lang geleden.
Reader Comments (3)
Ach, vrijdagmiddag, net uit de file, en dan lees ik dit.
Ik ben het eens met de schrijver dat het uit het hoofd leren van de tafel van 18 weinig of geen toegevoegde waarde biedt. Maar een tweede taal leren op de basisschool als de meerderheid niet eens in staat is zijn landstaal te spreken en te schrijven, is in mijn ogen geen goed idee, evenals het toevoegen van vakken als verkoop en inkoop.
Waar het naar mijn idee om gaat in het basisonderwijs is dat kinderen die kennis en vaardigheden opbouwen die hen de mogelijkheid geeft zelf te kiezen wat ze willen worden. En daarvoor is het nodig dat ze voldoende sociale vaardigheiden opbouwen om ja én nee te kunnen zeggen tegen door anderen aangedragen keuzes, op basis van hun éigen voorkeuren en capaciteiten.
En toevallig is de basisschoolleeftijd precies die leeftijd waarop die sociale vaardigheden worden ontwikkeld, met name door te spelen. In ieder geval niet door op school engels te moeten leren, en daarvoor een deel van de speeltijd te moeten inleveren om thuis woordjes uit hun hoofd te leren.
Ik was ongeveer de laatste die van een basisschool heeft mogen genieten waar van huiswerk geen sprake was, waar je geleerd werd Nederlands te lezen, schrijven én interpreteren, je nog bijgebracht werd dat Brussel een hoofdstad was van Belgie, onze zuiderburen, en dat delen door een breuk hetzelfde was als vermenigvuldigen met het omgekeerde. Allemaal vaardigheden die nu in klas 4 van het VWO een struikelblok blijken.
En de statistieken leren nu eenmaal dat niet iedereen in de internationale sales terecht (wil) komen.
:)
Die van sociale vaardigheden vind ik errug mooi, Guido. Overigens hoeft Engels leren in de kritische leeftijd geen studietijd te kosten. Dat kan spelenderwijs. Vanaf je twaalfde moet je 't echt gaan leren.
Ik begrijp dat niet iedereen in de internationale sales terecht wil komen. Echterrr, er zijn volgens het CBS in NL nu al meer dan 900.000 zelfstandigen (630.000 zonder personeel en 300.000 met personeel) en dat aantal is groeiende. Verkopen (en kopen) is iets wat iedereen doet. Dag in, dag uit. En mijn stelling is dat je beter iets kunt onderwijzen waar je dagelijks mee te maken krijgt dan iets waar je nooit meer iets mee doet.
Mooie quote van New York Times columnist David Brooks:
“Most schools and colleges spend too much time preparing students for careers and not enough preparing them to make social decisions…. In short, modern societies have developed vast institutions [that] have an affinity for material concerns and a primordial fear of moral and social ones.”