Bijna niemand heeft geen mening over chef-kok Gordon Ramsay. En die meningen zijn vrijwel zonder uitzondering gebaseerd op het tv-programma Kitchen Nightmares waarin hij zielige restaurants met fucking veel kabaal in een week tijd weer vol laat lopen met klanten. Ramsay choqueert tot op het bot en dat zit nou eenmaal niet in het spectrum van de gemiddelde grijze calvinistische polderaar.

Zijn aanpak staat in schril contrast met de veelgehoorde (coach)trend dat alle antwoorden uit jezelf moeten komen. Nou, daar denkt Ramsay anders over. Hij zet -met recht- de standaard en daar conformeer je je aan of je vliegt eruit. Dat geldt overigens ook voor zijn klanten. 

Gordon Ramsay heeft een missie en weet dat die niet wordt gerealiseerd met middelmatige mensen in zijn omgeving. In dat geval heb je twee keuzes: héél snel veranderen of opzouten. Hij heeft passie voor het vak, gaat voor het hoogste niveau en bereikt dat zonder onnodige omwegen.

Ramsay is meer dan een TV-kok. Hij heeft een groots imperium opgebouwd met restaurants, pubs en hotels op 4 continenten. Daarnaast is hij eigenaar van de Tante Marie Cooking School en heeft 12 Michelinsterren bij elkaar gekookt, waarvan hij er overigens weer 2 heeft moeten afstaan. Hij is dus in geen enkel opzicht te vergelijken met een gewichtige organisatieadviseur die nog nooit een serieus bedrijf heeft opgebouwd. Dan heb je toch recht van spreken, lijkt me.

Voor Michiel Hogerhuis aanleiding genoeg om er een boek over te schrijven: Vloeken als Gordon Ramsay met als subtitel: Wat adviseurs, managers en ondernemers kunnen leren van een chef-kok. Wat mij betreft kun je daar trainers, coaches en verkopers aan toevoegen. Michiel laat zien dat een directe aanpak meer zoden aan de dijk zet dan het sneue gedrag van zachte heelmeesters die ons bedrijfsleven rijk is.

Het boek leest bijna net zo snel als je kunt praten en neem je dus rustig in één avondje volledig tot je. Michiel is zelf ook lekker recht voor zijn raap en verwijst een aantal ingeburgerde businessrules rechtreeks naar de categorie bullshit. Lekker hoor: klappen geven aan de idiote middelmaat en ook nog laten zien dat het allemaal zo veel simpeler & effectiever kan.

Twee dingen zijn jammer: in het hele boek wordt fucking met een sterretje geschreven en de quotes van Ramsay zijn in het Nederlands. "Wat de f*ck doe ik hier" en "Je kunt geen f*cking lam met chocoladesaus serveren" klinkt gewoon niet. Laat het je niet weerhouden om dit boek te lezen!