Meer, meer, meer!

Naar aanleiding van het recente bezoek van topbankiers aan de Tweede Kamer stelde Matthijs van Nieuwkerk de hamvraag aan Wouter Bos inzake de kredietcrisis: wie is hier de schuldige?

Zijn antwoord was helder: wij allemaal.

En ik citeer letterlijk:

...omdat het ook te maken heeft met een consumptiementaliteit die we in onze westerse economie hebben; waarin we allemaal maar meer, meer, meer willen en waarin we allemaal om een half procentje de concurrentie tussen banken aanjagen en waarin we vinden dat onze pensioenfondsen steeds meer rendement moeten maken, want dat betekent dat ons pensioen steeds hoger en hoger en hoger is. En dat soort gedrag jaagt banken aan om in steeds riskantere avonturen te gaan.

Zo, dus we moeten ons volgens Wouter maar eens afvragen of onze eigen mentaliteit (steeds maar meer, meer, meer willen) bankiers uitnodigt om steeds riskantere avonturen aan te gaan.

Ik heb er even een nachtje van wakker gelegen. Niet omdat ik me verantwoordelijk voelde, maar meer en meer en meer om te ontdekken waar zijn redenatie fout ging.

In de vroeg ochtend zag ik het licht. Luister goed naar wat Woutertje min of meer zei: bankiers zijn steeds grotere en grotere en grotere risico's gaan lopen om aan mijn voortwoekerende hebzucht te kunnen blijven voldoen.

En daar ging hij fout. De huidige generatie bankiers heeft namelijk niets met klanten. Hoe ik dat weet? Ik sla net het boek De Prooi van Jeroen Smit dicht. Overigens een beetje gek dat Wouter al zijn kiezertjes in één adem uitmaakt voor bankrover, vind je niet? 

ING, ABN, Fortis en Rabo hebben in 2007 gezamenlijk een dikke € 25 miljard netto winst bij elkaar geschraapt. Het viertal hield iedere dag dus ruim € 70 miljoen over. Prima. Ik ben een voorstander van steeds hogere en hogere en hogere winsten, als daar een veelvoud aan waardecreatie tegenover staat. Maar ga me nou met zo'n overschot niet vertellen dat je je als bankier in het nauw gedreven voelt.

Bankiers schijnen producten te hebben geleverd die ze zelf niet snapten, volgens Wouter. En daar is de burger (ook) debet aan. We zijn allemaal zo veeleisend geweest, dat de bankier niet wist waar hij het moest zoeken. We hebben de subprime lening eigenlijk zelf een beetje uitgevonden.

Bullshit, Wouter!

Klanten, waardecreatie en integriteit is een heilige drie-eenheid in ieder commercieel speelveld. Alleen dan creëer je steeds meer en meer en meer voor alle partijen. En dat is ronduit fantastisch! In mijn bedrijf ben ik verantwoordelijk voor wat ik lever. Kleine BV of multinational, het principe van zakendoen is universeel.

Ik weet niet wie schuldig is aan het bankendrama. Het is daarentegen kinderlijk eenvoudig om antwoord te geven op de vraag wie er verantwoordelijk zijn. Het uitspreken daarvan staat in deze wereld helaas gelijk aan politieke zelfmoord.

Comments

[Chantal]

Helemaal mee eens. Ik vond persoonlijk ook de gehele discussie óf mensen hun spaargeld terug zouden krijgen belachelijk. Ik ben toch zelf niet de beurs opgegaan, want ik weet dat dat een bepaald risico met zich meebrengt. Dat ik eventueel voor een bepaalde periode geen rente zou krijgen over mijn spaargeld, omdat de economie en de beursen niet zo meezitten, kan ik me nog wel voorstellen en zou ik ook redelijk vinden. Maar dat ik mijn zuurverdiende geld, dat ik in plaats van onder mijn kussen te leggen bij de bank in bewaring geef en waar ik de bank ook nog eens jaarlijks geld voor betaal, niet terug zou krijgen omdat de bank risico's heeft genomen en nu met de billen bloot gaat is toch te belachelijk voor woorden!

Wie wil er nu meer...