LinkedIn-beding
vrijdag, november 14, 2008 at 01:23PM | 2 Comments Stel je voor dat je volgende werkgever een concurrent is van je huidige. Als je de overstap eenmaal hebt gemaakt, is een van de eerste acties het updaten van je LinkedIn profiel, toch? Klanten uit je 'oude' netwerk krijgen automatisch een verhuisbericht. Lekker makkelijk.
En dat is volgens een rechter uit Engeland nou nét niet de bedoeling, als je tenminste een relatiebeding met je oude werkgever bent overeengekomen. De rechter heeft de werknemer bevolen zijn LinkedIn gegevens af te staan.
Friederike Henke en Anneloes Zaalberg van Guldemond Advocaten adviseren in Het Financieele Dagblad van gisteren een LinkedIn-beding in contracten te overwegen. Daarmee kun je als werkgever het benaderen van relaties via netwerksites expliciet verbieden.
Knap werk van de Guldemond-meisjes, om met een volslagen zinloos advies in het FD te komen. Waarschijnlijk niet zinloos voor de eigen praktijk, maar zeker wel voor hun cliënten.
Vier redenen waarom het verbieden van networkupdates van LinkedIn verloren energie is:
- Een beetje verkoper is een trusted advisor van zijn (beste) klanten. Als je als trusted advisor plotseling uit beeld verdwijnt, bellen klanten jou wel op. En dan? Niets aan de hand in dat geval. Dat valt niet meer onder actief en stelselmatig benaderen van klanten met als doel ze weg te kapen.
- Klanten die omwille van het vertrek van een verkoper hun biezen pakken, zien blijkbaar weinig (andere) voordelen om bij de huidige leverancier te blijven. Vroeg of laat trekken die de deur toch wel achter zich dicht.
- De opvolger van de vertrekkende verkoper is dermate geschikt voor zijn job dat hij in staat is om nóg meer voor zijn klanten te betekenen dan de vertrekkende man of vrouw. Je huurt natuurlijk altijd een opvolger in met nóg betere skills die daarmee al snel de voorgaande performance overtreft.
- We leven in de 21e eeuw. De intensivering van communicatie en informatie is met geen beding te voorkomen. De oplossing ligt niet in het blokkeren van informatie en communicatie. Dat is vechten tegen de bierkaai en levert vooral voordelen op voor advocaten.
Bedrijven die veel tijd besteden aan het voorkomen van weglopende klanten -al of niet via een beding- doen het altijd minder dan bedrijven die alles in het werk stellen om klanten meer te leveren dan ze ooit voor mogelijk hebben gehouden. Je krijgt precies waar je concentratie op is gericht.
Het verbaast me dat directies de namen van hun tien beste klanten meestal niet weten te reproduceren. Laat staan dat ze er mee in gesprek zijn, - op de golfbaan lopen of een vorkje mee prikken. Er zijn veel mogelijkheden om je (grootste) klanten immuun te maken voor een of meer vertrekkende verkopers.
Customer Fulfilment Management levert altijd meer op dan het voor de rechtbank uitvechten van een overtreding van een iets te enthousiaste verkoper.
Misschien een goed idee om -eenmaal voor de rechter- de klant als getuige op te roepen? Of speelt die geen rol? Of kijk eens naar de mogelijkheid om klanten een beding te laten tekenen, dat ze binnen twee jaar na het vertrek van een verkoper niet bij de concurrent mogen kopen. Vraag me af of bedrijven die zo'n beding aan hun medewerkers voorleggen, integer genoeg zijn om nieuwkomers te verbieden met oude klanten aan te komen.
Wie bepaalt nou eigenlijk waar iemand zijn spullen koopt?
Reader Comments (2)
De spijker op zijn kop..... Top verhaal!
Groet, Pascal